24-11-06

Ochtend-ellende

 

Ik dans in mijn hoofd. De muziek gaat loeihard. M'n koptelefoon staat te luid om goed te zijn, maar ik trek er me niks van aan. De man naast me maakt me duidelijk dat hij dat niet apprecieert. Ik duw het volume nog een tikje hoger. Dit keer doe ik gewoon mijn zin. In een flits zie ik de afgelopen weken aan me voorbij razen als een trein. We staan nochtans nog steeds stil in het station. Ik stel mezelf de vraag of ik dit nog veel langer kan volhouden? Ik heb een haat-liefde verhouding met het openbaar vervoer. Nee, enkel met de trein. Een tram of bus neem ik nooit. Ik vind het vreselijk om tussen onbekende nieuwsgierigen te zitten en tegelijk gebeurt het wel eens dat ik geniet van de onverwachte situaties die het "reizen" met de trein met zich meebrengt. Ik benijd het koppeltje dat rechts van me zit. Ze stralen verliefheid uit in hun blik naar elkaar. Ze merken de anderen rondom zich niet op. Mijmerend glimlach ik in mezelf. Ik wou dat ik alle dagen verliefd was. Elke dag dat zalige gevoel van vlinders in je buik.

De muziek gonst nog steeds door m'n oren. Ik neem flarden van teksten in me op. Goddank is er muziek. Verzachtend doorheen de ellende-van-de-ochtend.

15:44 Gepost door N. | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

ik heb meestal een negtievere ervarign met treinen omda tik dat dagelijks doe, maar soms observeer ik zo van die vluchtige taferelen en scenes die me doen glimlachen ;-)

Gepost door: lord cms | 24-11-06

De commentaren zijn gesloten.