14-09-06

Zijn komst...

 

Hij heeft van die ondeugende ogen, die twinkelen van plezier. Hij doet m'n hart overslaan als ie met z'n tandenloze bekkie naar me lacht. Soms bekijkt hij me heel snel even, om dan gauw weer de hele wereld rondom zich te ontdekken. Wat een gevoel is dat...  die kleine pruts heeft bolle kaakjes en zelfs met het papje rond z'n hele mond is hij om op te eten.

's Avonds in z'n bedje neem ik zachtjes z'n kleine vingertjes in mijn hand en ik bekijk hem met het warmste gevoel dat m'n hart ooit heeft gekend. Wat is dit fijn, nog zoveel mooier dan ik ooit had verwacht. Ik voel me nu rustiger dan ooit, zijn komst doet me goed. Ik weet nu waarom ik hier ben. Hij maakt een beter mens van me.

16:56 Gepost door N. | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |