05-03-06

Kleintje

 

Vanaf nu is ons kleintje helemaal welkom... het bedje is mooi opgemaakt in frisse vrolijke tinten, het parkje heeft een magische plaats ingenomen in ons kleine huisje. Overal lijken baby-spulletjes op te duiken. Het maakt ons huisje volmaakt op een manier die ik nooit eerder voor ogen zag. Ik vind het betoverend mooi...

Het verlangen wordt nu wel héél groot... elke dag voel ik de aanwezigheid van ons kleintje nét iets meer. Het wachten wordt nu lang, ook al zegt iedereen dat we moeten genieten van de laatste momenten met twee.

Ergens lijkt het allemaal niet reëel. Nu nog met twee en straks nooit meer alleen, altijd met drie. De gedachte doet me deels duizelen. Voor een seconde of twee voel ik de angst om m'n keel. Hoe ga ik dit allemaal klaarspelen? Zal ik dezelfde persoon blijven? Zal ik die dingen kunnen blijven doen waar ik nu zoveel belang aan hecht? Gaan m'n dagen nog ooit zo onbezorgd zijn als nu? In minder dan een seconde tijd worden m'n gedachten echter overspoeld door alle liefde die ik zal voelen wanneer dit mooie wonder hier bij ons zal zijn. Er is niets wat ik op dit moment liever wil.

Kleintje... je bent hier helemaal welkom. Er zijn een pak mensen die nu al héél veel van je houden...

20:12 Gepost door N. | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

uitkijken over een brede laan
naar wat steeds dichterbij komt
tot het er is
in alle contouren waarneembaar...
you'll do fine!!!
x

Gepost door: abnormalia | 05-03-06

:o) Grappig, een zekere angst die telkens komt kijken bij al wat nieuw is. Das het leven he. Maar maak je geen zorgen, veranderen doe je toch iedere dag opnieuw. Alleen, met twee of met drie ...

Gepost door: Dafke | 06-03-06

De commentaren zijn gesloten.