24-02-06

Hoop

 

"Er is nog hoop..." denk ik steeds als ik in die helder blauwe ogen kijk. Hoe slecht het er ook allemaal voorstaat, in de ogen van een kind vervaagt het allemaal.

Ik droom vaak van een wereld waar we 'vrij' zijn. We maken zelf alle keuzes niemand hoeft daarvan af te zien. Moest dat dan ook nog lukken en aardig draaien, dan lacht éénieder naar elkaar. Een aanstekelijke glimlach die je binnenste verwarmt. Zo'n soort glimlach die je voelt wanneer je iets goed doet voor een ander. Een onvoorwaardelijke lach. ('Begin bij jezelf' zeggen ze dan. Big joke. En ik maar lachen naar al die boze mensen zeker, mij niet gezien.)

Ik droom van een wereld waar alle handen met elkaar verbonden zijn. Elk afzonderlijk hand geeft extra warmte. We voelen elkaars geluk, evenals elkaars verdriet. Niemand hoeft zich aan te passen of in te leven. We zijn altijd samen, hand in hand. (Waarom klinkt dit zo naïef en stom? Laat ik mezelf maar niks wijsmaken. Ik zal me op deze vrijdagavond maar beter nestelen in de heerlijke cocon die wij 'individualiteit' heten. Nooit was mijn droom verder weg.)

21:04 Gepost door N. | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

drie weken van intens uitkijken
groots verlangen
intimiteit ten top
individualiteit
zal dan een naam hebben
een die gegeven wordt
door jullie twee!
geniet ervan
ten volle
elk moment
dat je denk
nu?
ja, geniet!
nooit wordt het nog je eerste
nooit kom je dit nog tegen
het volgende zal anders zijn!
geniet
en nog voornamer:
veel succes!!!!
x

Gepost door: abnormalia | 25-02-06

De commentaren zijn gesloten.