20-10-05

Levend

 

De wind trekt zichtbaar voorbij. Aan een snel tempo zie ik de denkbeeldige verplaatsing van lucht. De bladeren gaan wild tekeer en blazen hun laatste adem uit. Ook zij hebben er moeite mee de zomer te moeten achterlaten. De zon schijnt fel door de grillige wolken en tekent gouden paletten op de woeste bladeren.

Ik vraag me af of hij het ook ziet op dit eigenste moment. Ik hoor of zie hem niet, en toch vertoeft hij dagelijks in mijn gedachten.  Ik weet dat hij dit soort dingen opmerkt, net zoals ik, in stilte. Misschien is dit een teken dat hij op zoek is, gedreven om datgene te vinden wat zijn hart begeerd. Misschien is het stilte voor de storm. Misschien het aankomende geruis van een overvloed aan woordenstroom.  Ik vraag me dikwijls af of ik zijn ware ziel te zijn krijg, ook al twijfel ik geen seconde aan zijn oprechtheid. Soms lijkt het allemaal een vervlogen gedachte, een ver verleden met mooie, warme herinneringen en toch weet ik dat het levend aanwezig is in het diepste van ons binnenste.


17:22 Gepost door N. | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

+ das al een tijdje geleden. soms mis ik je vrolijke kijk op de wereld. :)

Gepost door: dirkh | 20-10-05

aaaaaaaaah daar sé... Wie da we ier ebben ;)

Gepost door: Anne | 20-10-05

En ja ik zie die dingen ook... De herfst heeft die rustgevende invloed op mij..het lijkt alsof dit jaargetij ook de rust in me teweegbrengt, me tot rust brengt.Ook al begint eenzaamheid zwaar door te wegen ik blijf optimistisch..ik blijf hopen op dat warme hart daarbuiten ergens dat wacht om gevonden te worden..

Gepost door: vlei... | 23-10-05

:-) ben ook eens komen kijken: 't is hier erg mooi!

Gepost door: bossC | 23-10-05

*** Prettige zondagavond!

Gepost door: Myst | 30-10-05

De commentaren zijn gesloten.