28-07-05

Sterk

 

Ik ben nooit heel sterk geweest in het bewaren van een geheim. Als ik er één heb waarvan enkel en alleen ik op de hoogte ben, vind ik het bijzonder om dit met 1 voorzichtig uitgekozen persoon te delen. Ik vraag me nooit af of die persoon mijn geheim wel voor zich zou houden, dat is evident. Zoiets doe je gewoon. Ikzelf zou nooit een diep geheim doorvertellen… daarvoor is het gevoel tussen mezelf en de persoon die me in vertrouwen neemt veel te speciaal.

Vandaag vraag ik me af hoe ik mijn geheim nog langer stil kan houden. De drang om mijn blijheid uit te drukken is zo groot. Ik wil het de hele wereld vertellen, het liefst nu meteen en luid genoeg zodat ze het horen tot in Polen.

Het wordt ook steeds moeilijker, het ligt bijna voor de hand. Mijn lichaam ondergaat zoveel veranderingen, ik durf te zeggen dat ik mezelf met momenten niet herken. Het kan niet anders dan dat anderen dat ook zien. Ik heb het nooit geweten, had er geen vermoeden van, wat zoiets met je doet. Nu voel ik het elke dag en zowat alle twee uur. Voornamelijk de vermoeidheid heeft me zwaar te pakken. Geen vermoeidheid die je voelt wanneer je te laat uitzit of te weinig slaap hebt gehad. Het is een vorm van moe-zijn die alle energie uit je weghaalt, die je de lust ontneemt in één zucht.

Het maakt veel goed te weten waar mijn energie naartoe gaat en nog heel eventjes en dan valt de last van mijn geheim van m’n schouders. Dat zal me zonder twijfel goed doen. Ik voel een sterke behoefte hierover te praten.

 

 

Zijn steun doet me goed. Hij weet wat ik nodig heb, nu meer dan ooit. Hij voelt het allemaal aan, alsof hij nooit anders geweten heeft. Hij maakt mijn dagen lichter en draaglijk, hoe moeilijk ik het hem ook maak.

Ik beeld me in hoe het zou zijn als ik hem niet had, maar dat is eenvoudigweg ondenkbaar. Zijn liefde zit in het diepste van mezelf en dat voel ik nu meer dan ooit levendig. We tellen samen de dagen af tot we ons geheim kunnen delen met diegenen die ons nauw aan het hart liggen. Het zal ontgetwijfeld een intens moment zijn, sterk en overtreffend.


19:11 Gepost door N. | Permalink | Commentaren (14) |  Facebook |

22-07-05

Vakantie

 
Vroeger, toen ik klein was, lag ik de laatste dag van de vakantie te wenen in bed. Ik kon het niet begrijpen, die dagen dat we zaten te ravotten onder vrienden waren zo zalig geweest en nu moest ik terug naar school en huiswerk maken!? Ik wou eeuwig thuisblijven en spelen met kameraden, dat was het enige wat ik wou. Was dat nu zoveel gevraagd?  Ik kan dat gevoel van toen perfect terug oproepen, achteraf gezien was die reactie niet eens zo raar.
Maandag terug gaan werken en ik heb er niks goesting in. Misschien is dat net goed dan blijkt het achteraf nog wel mee te vallen. Nee, wenen in m'n bed zal ik niet doen (hihi), maar het is met spijt in het hart dat ik terug aan de slag zal gaan. Ik zal die laatste nacht met een warm hart dicht tegen m'n ventje kruipen, samen zullen we terugdenken aan hoe fijn het allemaal was geweest en zullen we dromen van het leuks dat ons nog allemaal te wachten staat. Het eind van de vakantie is in zicht.... nog snel even genieten van de Gentse feesten, dan hebben we dat ook weer gehad.;-)

12:53 Gepost door N. | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

20-07-05

Onvoorwaardelijk

 
Zacht, klein en uniek
 
Ik hou van jou
 
Ik verlang nu reeds naar alles wie je bent
 
Ik verlang naar elk mooi moment
 
's Nachts klinkt de gedachte aan jou als prachtige muziek
 
Overdag beleef ik jou
 
Voor jou deze tedere kus
 
Ik hou van jou

18:24 Gepost door N. | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

12-07-05

Stroomversnelling

 

De bewuste vraag laat me niet los. Een ietwat onrustig gevoel doordringt m’n lijf. Het is een bijzonder gevoel, niet onaangenaam want zeer hoopvol.  Het is een gevoel dat ik nooit eerder ervaren heb en waar ik ten volle van geniet.  Ik trek me stilletjes terug op mijn eiland van verlangen. In gedachten zie ik reeds welke veranderingen dit met zich mee zal brengen,  ik realiseer me hoe ingrijpend deze beslissing is. Voor mezelf, voor ons tweetjes als koppel.

De zon schijnt feller dan ooit en tegelijk waren de zomerdagen nooit zo verkoelend. De lavendel geurt doordringend en de tarwe waait rustig mee in het ritme van de avondbries. Nergens anders op aarde zou ik nu willen vertoeven. Dit is mijn wereldje waar ik graag ben, waar alles me eigen is en ik mezelf kan zijn. M’n leven is de laatste maanden in een stroomversnelling gegaan zonder dat ik het goed besefte. Ik heb me laten meevoeren zonder ook maar een seconde te twijfelen. Ik weet dat ik daar goed aan deed, dat voel ik in elke vezel van mijn lichaam. Ik voel me sterker dan ooit.  


18:43 Gepost door N. | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

09-07-05

Stapvoets

 
Het zijn dubbele gevoelens die me opsluiten in hun bestaan. Er is die sterke drang naar volwassenheid, ook al voel ik me soms nog een klein kind. Die bewuste stappen naar de toekomst maken me weemoedig naar het verleden. Ik denk terug aan hoe onbezonnen alles was, hoe heerlijk en intens. Soms lijkt het alsof al die dingen stapvoets uit elkaar vallen, er nauwelijks nog iets van over blijft, ik opnieuw moet groeien naar een vervolg van mijn verhaal. Vastberaden, maar toch met sporen van tegenzin voert het leven me verder. Tegelijkertijd kan het allemaal niet snel genoeg gaan. Het is allemaal zo verwarrend. Moeilijk en evident gaan samen in één vloeiende beweging.
Ik kijk naar de wolken die gezwind verder schuiven... ze gaan hun eigen weg, soms snel, soms tergend traag... elke dag opnieuw. Niemand weet waar ze heen gaan en toch gaan ze maar door...

18:18 Gepost door N. | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

07-07-05

Haar mensje


Hij praat met zijn hart, zonder twijfel. Het is dat wat hem bijzonder maakt, dat wat haar in de war brengt. Hij heeft de gave om te spreken zonder enig woord, te duiden in één gebaar, te 'houden van' in één blik. Hij is intens in alles wat hij doet tegenover haar, hij overlaadt haar met zijn persoon zonder nadenken. Ze neemt het hem niet kwalijk, beseft hoe waardevol het is.
Ze denkt aan de kleine dingen die hem eigen zijn, de diepe emoties die hij toont. Ze ziet zijn gezicht voor zich en weet perfect waarom ze hem toelaat in haar hart. Het is dat soort mensje waar ze van houdt, dat soort persoon die haar kan raken, dat gevoel dat ze altijd levendig wil houden. Ze twijfelt geen seconde aan haar goeie bedoelingen en weet goed welke weg ze uit wil. Ze wijkt geen millimeter van haar pad af. Hij weet hoe ze erover denkt. Ze denken gelijk en toch zo verschillend. Ze beseft dat het dat is wat hem nog mooier maakt, wat hem bijna onverdraaglijk sterk maakt. Soms begrijpt ze niet waar die sterkte vandaan komt, tot ze haar eigen hart voelt in het heetst van de strijd.

20:26 Gepost door N. | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

06-07-05

Gedreven


De laatste tijd overvalt er me dikwijls een knagend gevoel…  ik hol de dingen achterna en bereik nauwelijks iets. Ik onderneem vele zaken tegelijk en heb toch het gevoel nergens te komen. Ik wil andere richtingen uit, nieuwe wegen bewandelen. Hij heeft hierin een grote invloed op me. Als ik hem aankijk voel ik het verlangen om verder te gaan… hij straalt gedrevenheid uit. Ik realiseer me dat ik dat altijd al mooi gevonden heb aan hem, dat ik hem daarom lief heb. Hij maakt me sterker en beter, zonder twijfel.

Mijn hart tikt verder met een regelmaat net iets sneller dan normaal. Ik voel de opwinding van het niet-gekende, de onwetendheid. Ik vind nauwelijks rust en voel hoe dit gegeven me in haar ban heeft, meer dan me lief is. Optimale concentratie is practisch onmogelijk. Het zijn spannende dagen.



18:11 Gepost door N. | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

02-07-05

Veilig in mijn hart

 
Ik laat de lucht mijn zinnen betreden. De wolken staan grillig, weerbarstig en wild. Ze staan op hun mooist en bruisen van karakter. Ze hebben een bijzonder soort aantrekking die ik niet kan weerstaan. Ik glij verder weg in de vereenzelviging met hun schoonheid. Ik voel m'n hart hevig bonken, niet wetende of dit de invloed van een zware nacht is of de weerbarstigheid die me in haar macht heeft. De muziek brengt me in vervoering, ik wil niets liever dan haar vervoegen.
De nacht heeft grote uitspraken met zich meegebracht. Het verleden is niet te ontkennen, dat wil ik niet. Kleine zweetdruppeltjes rond perfect gevormde lippen, een ruwe kin, gave huid, wild haar, helblauwe ogen die alle hoop van de wereld uitstralen en enkel op zoek zijn naar een gelijke. Kleine woorden, grote uitspraken, diepe geheimen die het licht terugvinden. Het is veilig in mijn handen, zijn persoon is veilig in mijn hart.

15:11 Gepost door N. | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |