12-07-05

Stroomversnelling

 

De bewuste vraag laat me niet los. Een ietwat onrustig gevoel doordringt m’n lijf. Het is een bijzonder gevoel, niet onaangenaam want zeer hoopvol.  Het is een gevoel dat ik nooit eerder ervaren heb en waar ik ten volle van geniet.  Ik trek me stilletjes terug op mijn eiland van verlangen. In gedachten zie ik reeds welke veranderingen dit met zich mee zal brengen,  ik realiseer me hoe ingrijpend deze beslissing is. Voor mezelf, voor ons tweetjes als koppel.

De zon schijnt feller dan ooit en tegelijk waren de zomerdagen nooit zo verkoelend. De lavendel geurt doordringend en de tarwe waait rustig mee in het ritme van de avondbries. Nergens anders op aarde zou ik nu willen vertoeven. Dit is mijn wereldje waar ik graag ben, waar alles me eigen is en ik mezelf kan zijn. M’n leven is de laatste maanden in een stroomversnelling gegaan zonder dat ik het goed besefte. Ik heb me laten meevoeren zonder ook maar een seconde te twijfelen. Ik weet dat ik daar goed aan deed, dat voel ik in elke vezel van mijn lichaam. Ik voel me sterker dan ooit.  


18:43 Gepost door N. | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

kom ik kom je danken voor al die mooie dingen die ik hiet al
gelezen heb .Dank je

Gepost door: ikeniet | 12-07-05

:-) Dat is mooi toch, als je je zo sterk mag voelen. Doorgaan op de ingeslagen weg dan maar, zou ik zeggen.

Gepost door: Karel | 18-07-05

tarwe wiegt buigend
tegen de wind in
weten dat je kan buigen
kan meewiegen
is het schoonste wat er is
vezels zijn sterk genoeg
om stof te zijn...

Gepost door: ac | 18-07-05

heel mooi wat jij voelt, breng je zo mooi over. Het is alsof ik zelf alles voel!

Gepost door: Anne | 19-07-05

De commentaren zijn gesloten.