05-06-05

Bedankt

 
Het was een klein moment van 'verrukking'. Een seconde van spanning, gevolgd door besef. Niet wetende waar het heen zal gaan, verlangend naar wat komen kan....
Zoiets leeft in het hoofd, misschien enkel in dat van mij. Ik weet niets en wil ook helemaal niet veel te weten komen. Ik geniet van de woorden die hij schrijft, ook al weet ik dat ze niet aan mij gericht zijn. Hij heeft dat soort talent waar ik van hou, schrijft zijn woorden weloverwogen en met het hart. Ze hebben dat bijzondere effect op mij.. de wereld lijkt te vervagen in een gewelf van licht. Zijn woorden bruisen als zonnestralen over een donker landschap...

17:18 Gepost door N. | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

je maakt me nieuwsgierig naar wat je aan het lezen bent!

Gepost door: dirkh | 06-06-05

Lezen en woorden vinden. Die een hart blootleggen en doen verlangen. Als een bruisende tinteling die lang geleden gestorven is. Nu, na het heengaan van de spanning, terug komt kijken in een verboden land. Een verloren gedachte, als een geliefde zo zoet, dat al jouw verwarring het geslacht niet ziet, die het zou moeten aanvoelen. Mijn alter ego, jouw leesvoer ... maar ik ben het niet. Zij is de vrouw die dit ook schrijven kan.

Gepost door: Bruisende tinteling | 07-06-05

De commentaren zijn gesloten.