28-05-05

Een leven lang?

 
M'n leven lijkt in tweeën gesplitst. Nooit voelde ik me rustiger dan nu, ik geniet van het zonnetje en heb de laatste dagen de luxe gehad in de schaduw van de bomen te liggen dutten met niks aan m'n hoofd. Dat is een ongelofelijke luxe, helemaal niks om m'n hoofd, bijna niet te geloven... Ik drink heerlijke cocktails, eet m'n buikje rond en maak praatjes met vrienden terwijl ik geniet van de wind die in m'n haren speelt. De tijd lijkt een gegeven dat hier geen naam of betekenis heeft. Kon dat maar vaker het geval zijn...
Tegelijk denk ik vaak aan hem, waarom ik niks meer hoor van hem, hoe het met hem gaat. Vele keren per dag flitsen dat soort vragen door m'n gedachten. Ik lees pijnlijke dingen over hem. Ik probeer een beeld te vormen van hetgeen hij meemaakt, maar dat lukt me niet. Hij staat ver van me af en doet geen moeite om de afstand te verkleinen, ook al weet hij dat ik daar behoefte aan heb. Ik voel me in het ongewisse. Misschien wil hij het bewust zo, ik weet het niet.
Dagelijks haal ik mooie herinneringen aan hem op. Ze verwarmen m'n hart, ook al heb ik het gevoel dat ze dat telkens een fractie van een seconde minder lang doen. Ik ben bang dat de herinneringen ooit zullen vervagen en ik beloof mezelf me daarvoor te behoeden. Hoe lang kan iemand teren op oude herinneringen? Ik vraag het me af...

19:25 Gepost door N. | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

25-05-05

22-05-'05 Hurghada-Egypte

 
Hier is de rust herwonnen, ook al stormt het in mijn maag. Ik snak naar verse groenten met biefstuk en friet op z'n belgisch. Al de smaken en geuren zijn hier te verschillend van thuis. Ik besef heel goed hoe verwend we zijn in ons landje.
De hitte is hier bijna ondraaglijk. Niks plezanter dan verkoeling zoeken in het immens grote zwembad. Ik voel me samen met de man van mijn leven de gelukkigste vis in het water...

16:28 Gepost door N. | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

18-05-'05 Caïro-Egypte

 
De drukte van het verkeer is onovertreffelijk. De egyptenaren hebben zo hun eigen manier van rijden. Een belevenis op zich. Hier hoor je constant lawaai, dag en nacht. De stad is gehuld in getoeter, gezoem en mijmering. De appelgeur van de waterpijp overvalt je op elk moment van de dag. Vriendelijkheid is troef, toeristen worden hartelijk onthaald.
Er valt heel wat te zien en toch weet ik nu al dat ik me hier onmogelijk goed kan voelen. Alles gaat veel te snel, de drukte is te hevig, de verkooplust van de egyptenaren te groot, de airco te fel, de vermoeidheid slaat toe. Hier is de lucht niet helder, er lijkt een constante sluier van smog rond de stad te hangen. Pas wanneer de avond valt kan ik wat rust vinden. Het is heerlijk vertoeven in de warmte van de avondgloed met een koel glas sakara bier. Eén blik op m'n liefste vertelt me dat hij er net zo over denkt.

16:25 Gepost door N. | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16-05-'05 Aswan-Egypte 8.45u

 
Ik sla een laatste blik op de feloeks die de Nijl afvaren. De rust die ze met zich meebrengen is opmerkelijk. Een zalig dromerig gevoel overvalt me. In de verte staar ik naar al het moois dat deze cultuur eigen is. Ik voel de wind stevig door m'n haren, zelfs op dit uur brandt de zon al fel. Hier heb ik lang naar verlangd. Het is alles en meer nog dan ik had gehoopt. De lucht is helder blauw en doet me denken aan hem. Hij die zoveel van dit land houdt.... ik droom weg met hem in mijn gedachten...
Binnen een half uurtje gaan we naar Caïro. We zijn gewaarschuwd voor de drukte die de grootste stad van Afrika eigen is. Ik ben benieuwd.

16:14 Gepost door N. | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Dé grote dag...

 
" In jouw ogen hebben de dingen hun plaats gekregen
Houden van jou is als dansen in een zachte gouden regen"
 
Onze huwelijksdag is voorbij gevlogen. Het was een prachtige dag, ook al was het misschien niet de mooiste van m'n leven. Daarvoor had ik teveel het gevoel "geleefd" te worden. Het was prima zoals het was en m'n ventje en ik hebben zoveel mogelijk van elkaar genoten.
Héél eerlijk... de mooiste dag was de dag erna toen we heerlijk rustig met ons tweetjes zaten na te genieten van al het moois dat ons was overkomen.
Ik ben een stille genieter en zal dat altijd blijven...

14:27 Gepost door N. | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

06-05-05

Morgen...


Morgen is de grote dag! De mooiste dag van m'n leven beweert men... ik ben benieuwd.
Ik neem nog héél even de tijd om hier een berichtje te posten. Ik staar naar buiten en zie het zonnetje stralen. Stiekem hoop ik dat de zon er morgen ook zal zijn....
Mensen vragen me of ik erg zenuwachtig ben. Terwijl ze dat vragen slaat m'n hart stilletjes in een grotere versnelling en ondertussen zeg ik kalmpjes "bwoah nee...". Ik lieg een klein beetje want al van vanmorgen voel ik die opgewonden spanning in m'n buik. Het is een aangename spanning, niet overdreven, maar het brengt me in hogere sferen.
Morgen wordt m'n ventje m'n man. Veel mensen vinden dat dat vandaag de dag niet veel meer voorstelt, maar voor mij is het heel wat.
Vandaag kregen we een kaart waarop stond: 'Niets geeft je een stralender schoonheid dan binnen in jezelf het geluk te voelen' en daar heb ik niks, maar dan ook niks, aan toe te voegen. Als de zon morgen niet zal stralen, dan zullen op z'n minst m'n ventje en ik dat wél doen.
Wish me luck!

18:05 Gepost door N. | Permalink | Commentaren (19) |  Facebook |