28-05-05

Een leven lang?

 
M'n leven lijkt in tweeën gesplitst. Nooit voelde ik me rustiger dan nu, ik geniet van het zonnetje en heb de laatste dagen de luxe gehad in de schaduw van de bomen te liggen dutten met niks aan m'n hoofd. Dat is een ongelofelijke luxe, helemaal niks om m'n hoofd, bijna niet te geloven... Ik drink heerlijke cocktails, eet m'n buikje rond en maak praatjes met vrienden terwijl ik geniet van de wind die in m'n haren speelt. De tijd lijkt een gegeven dat hier geen naam of betekenis heeft. Kon dat maar vaker het geval zijn...
Tegelijk denk ik vaak aan hem, waarom ik niks meer hoor van hem, hoe het met hem gaat. Vele keren per dag flitsen dat soort vragen door m'n gedachten. Ik lees pijnlijke dingen over hem. Ik probeer een beeld te vormen van hetgeen hij meemaakt, maar dat lukt me niet. Hij staat ver van me af en doet geen moeite om de afstand te verkleinen, ook al weet hij dat ik daar behoefte aan heb. Ik voel me in het ongewisse. Misschien wil hij het bewust zo, ik weet het niet.
Dagelijks haal ik mooie herinneringen aan hem op. Ze verwarmen m'n hart, ook al heb ik het gevoel dat ze dat telkens een fractie van een seconde minder lang doen. Ik ben bang dat de herinneringen ooit zullen vervagen en ik beloof mezelf me daarvoor te behoeden. Hoe lang kan iemand teren op oude herinneringen? Ik vraag het me af...

19:25 Gepost door N. | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

wees gerust mensen kunnen dat heel lang :D

Gepost door: Anne | 28-05-05

Vanuit m'n tuintje Vanuit mijn stukje paradijs hier laat ik je weten dat ik heel dicht bij je ben, eigenlijk de klok rond..Zoals je zelf zegt is tijd hier niet van belang..die dingen zullen nooit vervagen, daarvoor zijn ze te mooi, we zullen ze altijd met ons meedragen..waar we ook zijn.
Ik hoor de merel hier zijn mooiste lied zingen, ik ben er me van bewust dat ik leef..kijk uit naar morgen...naar het moment waarop ik je terugzie..het zal lijken alsof we niet weggeweest zijn, je zal wel zien..

Gepost door: vleikoddeke | 01-06-05

Herinneringen... ... blijven mijn motor...

Samen met verlangen naar...

Gepost door: Kaajee | 02-06-05

De commentaren zijn gesloten.