08-04-05

Druppels

 
Ik liep een heel eind door de regen. De hond liep naast me alsof hij nooit anders had gewild. Ik zette er een stevige pas in en trok me niets aan van de mensen in hun wagens die me bekeken alsof ik niet goed wijs was. Het goot regen. De lichtbeige broek die ik droeg was nu donkerbeige en zakte over m'n lenden van het gewicht. Ik ging nog sneller stappen en merkte dat m'n wangen gloeiden. Ik was boos. Boos op de wereld, op alles en iedereen en vooral boos op mezelf. Het voordeel van wandelen in de gietende regen is dat je niet meer merkt of het regendruppels of tranen zijn die over je wangen bengelen. Ik bedacht me dat ik deze schoenen niet had mogen dragen, ze zullen verzopen zijn en dan kan ik ze morgen niet meer dragen zoals ik gepland had. Dat gebeurt wel meer, dat de dingen niet lopen zoals ik wil....
Ik kwam thuis en bleef stokstijf voor me uitstaren over het veld. Een plas water vormde zich rond m'n voeten. Shit, ik had 2 uur ervoor gedweild.
Ik nam me een warm bad want meestal helpt dat om alles te vergeten. Ik deed er lang over om m'n kleren uit te doen, ik weet niet precies waarom. In bad voelde ik de hitte en begon ik lichtjes te duizelen. Ik schoof onderuit in het water en beelde me in dat ik op een heel andere exotische plek was. Tot ik het getik hoorde in de wasmachine. Een dik uur geleden had ik de was ingestoken en het getik van die verdomde trui met rits maakte me nu bijna gek. Zelfs mijn fantasie over een exotisch oord was me niet gegund. Ik besefte dat 'de wereld van de dingen' zich tegen me verzette. Tot overmaat van ramp was de shampoo op. Dit was de druppel die overliep.
Vandaag heb ik wel 5 keer m'n tranen bedwongen en wel 7 keer vergiffenis gevraagd. Ik weet niet eens aan wie. Uit bad gekomen bekeek ik de grillige wolken. Ze keken terug en leken m'n binnenste af te tekenen. Heel de wereld kon het zien. Ik schaamde me rot. Stom wicht dat ik ben. Ik zag heel even een fel licht doorheen de donkere grauwe wolkenmassa... nooit eerder verlangde ik zo sterk naar dat licht... maar het leek maar niet dichterbij te komen.

18:24 Gepost door N. | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

wipe those bitter tears away! angry with the world, inderdaad soms is het effe teveel hé...
maar hoh, blijkbaar is niets een concrete aanleiding geweest en was het gewoon een weemoedige bui? dan kan het er dit weekend toch enkel op verbeteren hé? smaen met de man van je leven genieten in de zetel met een lekker glaasje wijn, dicht tegen mekaar aangevleid terwil buiten de wind waait en de regen tegen de ruiten tikt...
de zon komt er vanzelf wel weer doorpiepen! :-) shine!

Gepost door: Lord CMS | 08-04-05

N. als het nog eens regent, stop dan even. Spreid je armen, en denk ik geniet ... doe dat dan ook even, zo kan je ook al je zorgen vergeten. En bedankt je bent een hart onder die o zo dunne riem

Gepost door: Dafke | 09-04-05

de regen kan natuurlijk niet alles wegwassen, en velen hebben liever een brandende zonneschijn, maar regen is nodig. Om je te doen denken, om je de kans te geven letterlijk en figuurlijk af te koelen... 'k Hoop dat deze regenbui jou een beetje geholpen heeft om de zon terug te vinden.

Gepost door: Manlome | 09-04-05

Ben je... ... boos, pluk een roos...

Gepost door: Kaajee | 09-04-05

het licht is toch nabij, niet?

Gepost door: Anne | 10-04-05

De commentaren zijn gesloten.