30-03-05

Kermis


Met momenten lijkt het wel kermis in mijn hoofd. Ik word meegevoerd door overweldigende geluiden en laat me leiden door indrukken van het moment. De ene keer merk ik ze heel duidelijk en klaar, de andere keer lijkt het alsof  ik verander van richting en alles vaag in de oren klinkt. Ik weet niet altijd goed wat kiezen, welke weg te nemen. Sommige kleuren zijn zo eenduidig, sommige geuren zo sterk. Ik moet stilstaan en beslissen welke kant ik zal opgaan.
 
Mijn gedachten volgen overwegend de hoofdweg en dat maakt het allemaal een stuk makkelijker, eenvoudiger. Ik kom mensen tegen die me bekend zijn, waar ik me vertrouwd bij voel. Ze omringen me met warmte. Maar tegelijk zijn er enkelingen die me vragend aankijken. Ze willen weten wie ik ben, wat ik hier doe... als ik dat maar eens wist.
 
Terwijl ik ronddool vraag ik me af waarom ik hier ben, wat mijn doel is. Ik moet dingen proberen die nieuw zijn, die onbekend en beangstigend zijn. Of ik dat nu wil of niet.
 
Ik voel opwinding en tegelijk angst.
 
En dan ben jij daar... met suikerspin in je hand. Je maakt dat ik weet wie ik ben. Je maakt dat ik weet wie wij zijn en wat wij hier doen. Suf van besef laat ik het zoete goedje smelten op mijn tong...

 

 



20:30 Gepost door N. | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

suiker-spin Lekker zo'n suikerspin! Wie je bent of doet, wat je doel is of je eindbestemming.... Ik denk niet dat iemand dat weet N.! En je doel zal nog dikwijls veranderen in je leven, wat het er niet gemakkelijker op zal maken. Maar wat het wel doet is dat het je leven spannend houdt, die trilling die ons recht houdt. En laat die suiker-spinnetjes maar in je hoofd los. Ze kunnen iemand zo verdwaald laten voelen. En scheppen alleen maar verwarring meid. geniet maar van het echte zoete ding zonder al te veel aan die spinnetjes in je hoofdje te denken. Mooi blogje weliswaar ;)

Gepost door: schotje | 31-03-05

N. Ik hou van je, echt waar (of is het enkel van je tekstjes?) Jij steekt er de liefde in die ik niet kan verwoorden, vandaag moest ik het nog horen, jij ben zo triest, jij bent zo donker.... maar jij, jij bent men lichtpunt. Slaapwel

Gepost door: Dafke | 31-03-05

reuzenrad tolt
als een vicieuze cirkel
gewrocht
in een landschap
dat voortdurend veranderd...
wie in welk bakje
plaatsneemt
bepaatl blijkbaar alles
of mochten we toch
zelf kiezen?

Gepost door: ac | 31-03-05

ik denk niet dat N. donker is... ik zou het eerder een vorm van melancholie noemen... denk ik! Niet?

Gepost door: Anne | 02-04-05

De commentaren zijn gesloten.