27-02-05

Het leven leven..

 
Ik trek me de laatste tijd wat terug in mijn gedachten. Ik durf de woorden niet neerzetten op papier... het onvergankelijke en levende bewijs van wat er in me omgaat. 'Elk einde is een nieuw begin'. Deze woorden zijn al ettelijke malen door m'n hoofd gegaan.
 
Terwijl ik stilletjes voor me uit zit te staren hoor ik door de stilte heen de buitenlucht langzaam ademen... de wind neemt me mee in zijn dromen en laat me rustig dwarrelen op een wolk van genoegen....
 
De dag waarop ik mijn geliefde zal huwen speelt zich levendig af in mijn gedachten. Ik beleef elk moment alsof het me nu overkomt. Binnen 2 maand is het zover. Dit zalige gebeuren heeft een grote invloed op me. Ik denk na over wat ik wil met m'n leven en hoe het er zal uitzien... dat beeld is oneindig en staat scherp in mijn geheugen gegrift. Ik bedenk me hoe gevaarlijk het is alles zo voor ogen te zien, maar tegelijk weet ik dat dit de enige manier is. Ik moet voelen dat ik leef, zowel de geneugten als de vraagtekens van het leven ondergaan. Alleen zo leef ik het leven waarvoor ik elke dag opnieuw kies...

16:13 Gepost door N. | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

23-02-05

Cyriel


Men zegt dat je geen lievelingscliënten mag hebben. Ik heb er stiekem één. Niemand weet het. Hijzelf zeker niet. Hij is een schat van een man, steeds goedgezind. Zijn ogen dragen de warmte van de wereld. Zijn gelaat de pijn van het afscheid. Zonder dat hij het zelf beseft leert hij me de mooiste dingen.
We praten om de twee weken, over alles en niets. Achter zijn steeds lachende gezicht zitten heel wat verhalen van verdriet. Hij weet het goed te verstoppen, maar laat het graag zien aan al wie ervoor open staat.
 
Vandaag zag ik hem als nooit voorheen. Gekwetst door de onverklaarbare en nooit te voorziene weg van het leven. Ik moest m'n tranen bedwingen toen ik het nieuws hoorde... dit verdient hij niet. Samen zijn we afwachtend en in goede hoop.... als het maar goed afloopt. De onmacht is groot.
 
Vanavond zal ik stilletjes bidden voor hem. Je weet maar nooit dat het baadt.

19:26 Gepost door N. | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

21-02-05

A lifetime

 
Our memory is fragile
a lifetime is very brief
everything happens so fast
that we do not have time
to understand the relationship between events

19:45 Gepost door N. | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

20-02-05

Mijn bloemenmeisje

 
Het doet me pijn dit te moeten delen met iedereen in mijn omgeving die er niks mee te maken heeft. Dat maakt het allemaal erger dan het is. Ze hebben er allemaal hun mening over en dat is nu net hetgeene waar ik geen behoefte aan heb. Ik luister naar de woorden, maar ze dringen niet tot me door.
 
Ik voel haar verder van me wegglijden en weet niet hoe ik me moet gedragen. Ik denk aan haar en aan al de leuke momenten die we samen al hebben beleefd. Het zijn er zo ongelofelijk veel. Ik probeer te tellen hoelang we vriendinnen zijn en kom aan 12 fijne jaren.
Het lijkt zo irreel dat ze niet meer tot mijn leven zou behoren...mijn bloemenmeisje noem ik haar soms al lachend. Ik besef nu hoeveel dingen me aan haar herinneren.... de witte tulpen hier op tafel, de kaartjes aan de muur, de vele foto's en leuke attenties. Ik mis haar.
 
Het ontbreekt me niet aan moed en zeker niet aan de wil, maar zoiets moet op z'n minst een beetje van beide kanten komen.
 
De tijd zal het moeten uitwijzen....

18:27 Gepost door N. | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

13-02-05

Strijd

 
Ik herinner me die avond nog levendig. Een hete zomeravond zoals we er slechts weinig hadden toen.  Zo'n 20 mensen in de tuin, wel 100 kaarsjes die de nacht verlichtten. Iedereen zag er stralend uit, bruine huid, rode neusjes, hier en daar wat meer sproetjes. De zomer had z'n sporen nagelaten en je kon de warmte voelen die iedereen had opgeslagen voor de komende winter.
Zij was er ook, zoals elk jaar. Geliefd door iedereen om de verkeerde redenen. Ze was oogverblindend & straalde magie uit. Ik bekeek haar rustig, mezelf de vraag stellend waar ik haar verloren was. We waren zo'n goeie vriendinnen geweest. Meiden in de strijd, de strijd tegen het blauw. We hadden er allebei een hekel aan om dat blauwe uniform telkens weer te moeten aantrekken. Geen enkele gelegenheid lieten we liggen om de regels hier en daar te omzeilen. Allemaal braaf en erg onschuldig. Toch waren we in strijd, zij en ik. Wij twee samen.We waren nooit de beste vriendinnen geweest, maar iets had ons altijd naar elkaar toegetrokken. Ik keek als het ware naar haar op en zij naar mij.
Nu, jaren later, waren we nog steeds in strijd. Alleen niet meer samen. Op de één of andere manier waren we verloren wat ons toen bij elkaar hield. Niets blijft er over van dat heerlijke wij-tegen-hen gevoel.
We ontmoeten elkaar 1x/jaar. Of we dat nu graag willen of niet. Elke keer opnieuw neem ik me voor te zoeken naar het meisje van toen. Ik vind haar niet, hoe graag ik het ook wil.
 
Binnenkort zal ik haar opnieuw ontmoeten... de tweede keer op rij dit jaar. In alle eerlijkheid heb ik mijn "zoektocht" al een tijdje opgegeven. Het is een andere persoon, een andere wereld. Onze werelden zullen nooit meer samenvallen en eigenlijk hoeft dat ook niet. Voor mij blijft ze die toffe strijdlustige meid. En noch de omstandigheden, noch de tijd kunnen daaraan iets veranderen.
 

16:09 Gepost door N. | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

09-02-05

De kracht van het leven

 
Mijn leven is een kracht me geschonken door de liefde
Onuitputbaar, overheersend en vergevingsgezind.
Mijn liefde neemt toe als ik de kracht van de vrijheid voel
Geruststellend, moedig en versterkend.
Ik vind mijn krachten in elke tinteling van het leven.
Doordringend, mooi en passioneel.
 
Ik kies voor de kracht van de liefde & het leven... ik kies voor jou.

18:32 Gepost door N. | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

04-02-05

Laat me toe...


Ik wil je verlossen
Ik wil mijn ster voor je laten stralen
ongeacht wat dat met mezelf doet
 
het ontbreekt me aan mogelijkheden
misschien aan durf en moed
 
als het even kan breng ik hoop
met woorden van liefde
 
Laat me toe...
 

16:44 Gepost door N. | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

02-02-05

Van ons.

 
Zijn ogen glinsteren als sterren. Hij uit dit blik die ik beter ken dan wat dan ook...
Woorden zijn overbodig, passie neemt onze gedachten over, het verlangen maakt zich meester.
 
Zijn aanrakingen zijn teder, zijn handelingen lief & kordaat.
 
Ik ken elke centimeter van zijn lichaam.. elk zacht stukje maak ik me eigen, elk ruw stukje verzacht ik met de mantel der liefde.
 
Ik voel zijn stevige schouders, zijn zachte borst. Elk geluid is eigen, elke blik is 'van ons'.
....
Dit is zo zalig vertrouwd, hier hou ik van.

22:29 Gepost door N. | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Everything changes

 
Hate becomes Love
War becomes Peace
Death becomes Life
 
Everything changes...
 
Except / Accept the spirits of nature
 
                                    'Yves Eaux'

22:18 Gepost door N. | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |