23-02-05

Cyriel


Men zegt dat je geen lievelingscliënten mag hebben. Ik heb er stiekem één. Niemand weet het. Hijzelf zeker niet. Hij is een schat van een man, steeds goedgezind. Zijn ogen dragen de warmte van de wereld. Zijn gelaat de pijn van het afscheid. Zonder dat hij het zelf beseft leert hij me de mooiste dingen.
We praten om de twee weken, over alles en niets. Achter zijn steeds lachende gezicht zitten heel wat verhalen van verdriet. Hij weet het goed te verstoppen, maar laat het graag zien aan al wie ervoor open staat.
 
Vandaag zag ik hem als nooit voorheen. Gekwetst door de onverklaarbare en nooit te voorziene weg van het leven. Ik moest m'n tranen bedwingen toen ik het nieuws hoorde... dit verdient hij niet. Samen zijn we afwachtend en in goede hoop.... als het maar goed afloopt. De onmacht is groot.
 
Vanavond zal ik stilletjes bidden voor hem. Je weet maar nooit dat het baadt.

19:26 Gepost door N. | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

de mensen met stralende gezichten zijn de mensen met het grootste verdriet... :s

Gepost door: steffie | 23-02-05

N. en Steffie... ...hierop antwoord ik liever niet.

Gepost door: Dafke | 24-02-05

De commentaren zijn gesloten.