13-02-05

Strijd

 
Ik herinner me die avond nog levendig. Een hete zomeravond zoals we er slechts weinig hadden toen.  Zo'n 20 mensen in de tuin, wel 100 kaarsjes die de nacht verlichtten. Iedereen zag er stralend uit, bruine huid, rode neusjes, hier en daar wat meer sproetjes. De zomer had z'n sporen nagelaten en je kon de warmte voelen die iedereen had opgeslagen voor de komende winter.
Zij was er ook, zoals elk jaar. Geliefd door iedereen om de verkeerde redenen. Ze was oogverblindend & straalde magie uit. Ik bekeek haar rustig, mezelf de vraag stellend waar ik haar verloren was. We waren zo'n goeie vriendinnen geweest. Meiden in de strijd, de strijd tegen het blauw. We hadden er allebei een hekel aan om dat blauwe uniform telkens weer te moeten aantrekken. Geen enkele gelegenheid lieten we liggen om de regels hier en daar te omzeilen. Allemaal braaf en erg onschuldig. Toch waren we in strijd, zij en ik. Wij twee samen.We waren nooit de beste vriendinnen geweest, maar iets had ons altijd naar elkaar toegetrokken. Ik keek als het ware naar haar op en zij naar mij.
Nu, jaren later, waren we nog steeds in strijd. Alleen niet meer samen. Op de één of andere manier waren we verloren wat ons toen bij elkaar hield. Niets blijft er over van dat heerlijke wij-tegen-hen gevoel.
We ontmoeten elkaar 1x/jaar. Of we dat nu graag willen of niet. Elke keer opnieuw neem ik me voor te zoeken naar het meisje van toen. Ik vind haar niet, hoe graag ik het ook wil.
 
Binnenkort zal ik haar opnieuw ontmoeten... de tweede keer op rij dit jaar. In alle eerlijkheid heb ik mijn "zoektocht" al een tijdje opgegeven. Het is een andere persoon, een andere wereld. Onze werelden zullen nooit meer samenvallen en eigenlijk hoeft dat ook niet. Voor mij blijft ze die toffe strijdlustige meid. En noch de omstandigheden, noch de tijd kunnen daaraan iets veranderen.
 

16:09 Gepost door N. | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

Commentaren

yeah different circumstances, different evolution...
i know the feeling...

Gepost door: cms | 13-02-05

Awel, dat heb ik nu een ganse vakantie gedacht... telkens weer vrienden van vroeger... Ze zijn niet meer wie ze waren, en mss komt dat omdat ik niet meer ben wie ik was!

Gepost door: steffie | 13-02-05

dat is vriendschap

Gepost door: dinges | 13-02-05

Ik ben er stil van. Men post van morgen gaat hierover.

Gepost door: Dafke | 13-02-05

De nagel op de kop Steffie! Mensen veranderen, ik ook. Wie zegt dat de anderen degenen zijn die het meest veranderd zijn? Misschien (waarschijnlijk) ben ik dat! En in mijn geval is dat maar goed ook. ;-)

Gepost door: AV | 14-02-05

ja, mensen veranderen en vriendschappen ook. Ik ken dat gevoel. Hoewel je elkaar nog ziet, is het telkens opnieuw een beetje rouwen om een verloren vriendschap...

Gepost door: anneke | 14-02-05

Wow Ook stil van geworden. Prachtig beschreven.

Gepost door: Frauke | 14-02-05

De S van stilte. Alles goed N. ?

Gepost door: Dafke | 17-02-05

Vrienden... ... zijn een raar fenomeen...

Sommigen lijken voor eeuwig te zijn,
anderen lijken vreemden te worden.

Ligt het aan hen?
Ligt het aan mezelf?

De waarheid zal zoals steeds wel in het midden liggen...

Gelukkig komen er ook af en toe bij...

Gepost door: Kaajee | 18-02-05

De commentaren zijn gesloten.