26-01-05

Aanvaarding

 

Hij is 56 jaar en bijna blind. Hij legt me in detail uit hoe zijn wereld er voor hem uitziet… zwarte schimmen, fel licht, gevlekte beelden.  Ik doe alle moeite van de wereld om me voor te stellen hoe dat moet zijn en dan nog heb ik er geen flauw idee van. Hij is zwaar depressief, vraagt om alles en niets. Ik laat zijn verwarrende woorden op me af komen. Ik luister zonder meer.

 

4 jaar hebben we gepraat, over de meest onbenullige zaken, over zijn verleden, over zijn passies, zijn leven als sportman, de relatie met z’n vrouw & kinderen. Werkelijk over alles… behalve wat er écht in hem omging. 4 jaar heb ik geluisterd, elk woord in me opgenomen en het rustig ondergaan.

 

4 jaar heeft het geduurd vooraleer hij me vertrouwde. En plots was het zover. Hij keek me recht in de ogen en het leek alsof hij me écht zag. Hij glimlachte breed en zei dat het nu eindelijk genoeg was geweest.

Een fractie van een seconde voelde ik wanhoop, voelde ik elk woord dat we hadden gedeeld wegglijden uit m’n handen. Was het allemaal voor niets geweest?

Vrij snel werd me duidelijk wat hij bedoelde. Hij was klaar om de gedachten die hij jarenlang voor iedereen had verborgen uit te spreken…

 

Ik keek hem stilletjes aan. Minutenlang zaten we geruisloos bij elkaar. We voelden allebei hoe bijzonder dit moment was. Elke emotie, elk greintje verdriet kwam boven. Een moeilijke lange weg van pijnlijke woorden kon beginnen…. En toch leek de hele kamer te baden in niets anders dan ‘verlossing’.

Hij kon niet weten hoe intens ik dit moment beleefde, hoe diep het me raakte en hoeveel het voor me betekende. Hij was alleen maar zichzelf…

 

Hij is 56 jaar en bijna blind. Ik weet nu dat ik nooit zal begrijpen hoe hij de dingen beleeft. Ik weet nu dat dit niet erg is, daar vraagt hij niet om. Hij is nog altijd zwaar depressief, vraagt om alles en niets. Maar als ik nu naar hem luister hoor ik wat hij écht wil zeggen.


19:04 Gepost door N. | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

Hij zal wss alles op een veel intensere manier beleefd hebben... Dat moet toch wel voor een beetje geluk zorgen... Ni?

Gepost door: steffie | 26-01-05

'even geduld' knap, het is inspirerend als zoiets gebeurt en anderen kunnen het op deze manier 'meebeleven'

Gepost door: dirk | 26-01-05

N.
Jij schrijft zoals ik het beleef, zal ooit iemand tegen je zeggen.

Knap en plezieren doet het hem zeker.

Gepost door: Ekfad | 26-01-05

* Zo ... ik voel me tot in het diepst van mijn ziel geraakt ..
misschien ook wat jaloers ..
omdat ik dat punt van vertrouwen nog steeds niet bereikt heb,
nog steeds niet die stap durf te nemen ...

Gepost door: Free my Soul | 26-01-05

oh ben jij ook één van die HSP'ers? ;-)
have a ncie weekend

Gepost door: cms | 28-01-05

:-) Wat ben je toch een ongelofelijk mooi mens, N. Je berichtjes laten me nooit onbewogen ofwel moet ik glimlachen, ofwel pink ik een traan weg, het is altijd wel iets. Bedankt om dit met ons te delen.

Gepost door: Karel | 31-01-05

De commentaren zijn gesloten.