12-01-05

Onmacht

 
12.47u. Ik voel me op dit eigenste moment in één woord vreselijk. De pijn aan mijn linkerbovenhoektand is bijna ondraaglijk. Het is een constante zindering die vertrekt vanuit de zenuw van die fucking rottand en die zich verspreid naar de rest van mijn mond tot bovenaan mijn kaak en hoofd. Ik heb stekende koppijn en voel mijn linkerooglid vermoeid opkijken. Ondertussen probeer ik de verslagen en brieven die opgestapeld voor me liggen te verwerken. Die rottandarts moet gedacht hebben dat ik immuun ben voor pijn want stuurde me meteen terug naar het werk. De antibiotica maakt me moe en ik kerm lichtjes van de pijn. Nu heb ik mezelf onder controle, maar nog geen uurtje geleden rolden de tranen van mijn wangen. Het waren tranen van onmacht en pijn. De pijnstiller werkt niet en ik mag er maar één nemen om de 8 uur. Ik tel de uren af, want om 17.30u kan de rottandarts me opnieuw ontvangen (dat hij deze keer zijn werk maar goed doet, dedju!).
 
Een fractie van een seconde zit ik me af te vragen wat het meest pijn doet? Een zere tand of het gemis van een persoon?
 
13.04u. Ik constateer dat mijn pijn een combinatie van de twee is. O God, ik mis hem. Ik voel me zwak en de gedachte aan hem versterkt dit gevoel. Hij weet perfect hoe ik me voel, hij weet welke strijd ik voer met mezelf... en dat maakt het allemaal nog zoveel moeilijker. Nog ondraaglijker.
Ik voel tranen opwellen en slik ze in. Niet hier, niet nu. Ik wil het echt, ik wil de goeie dingen in het leven kunnen zien, maar vandaag lukt het me niet.

19:47 Gepost door N. | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

Commentaren

Och, morgen is dat er terug en zul je van alles teveel het goede zien ;o)

Gepost door: steffie | 12-01-05

hmm da's toch wel vreemd dat ge zoveel last hebt van je tanden...
maar goed, slaap er een flink nachtje over wie weet! :-)

Gepost door: cms | 12-01-05

* Hopelijk is het leed nu geleden ...
beterschap!

Gepost door: Free my soul | 12-01-05

Denk aan die glimlach. En zorg ervoor dat den tandarts nen keer op zijn donder krijgt! Das niet echt normaal.

Gepost door: Dafke | 13-01-05

Lees eens een cursiefje, om je te verstrooien. Of drink een Leffe. Of drink een Leffe terwijl je mijn cursiefjes leest!
Ik weet verdomd goed wat pijn is. Troost je : tandpijn gaat voorbij.

Gepost door: jacoja | 13-01-05

zwakheid of gewoon menselijk? Hey vlinder,

is het je dan toch niet gelukt, beide weten we waarover ik het heb. Vond het moedig dat je het toch geprobeerd hebt. Zwak is het niet al zullen sommige mensen het zo bekijken. Wat in ons vat der emoties soms boven komt drijven heeft geen mens onder controle. Is het dan menselijk? Veel moed en succes met alles wat je hartje verlangd!

groetjes

Gepost door: schotje | 13-01-05

Just to say kwou gewoon even reageren op je mooie blog..je schrijft dingen die ik al weet,dingen die al voel voor je ze neerschrijft..je weet perfect hoe ik zal reageren als ik ze zal lezen,je weet welk warm gevoel ik zal hebben als ik zit te mijmeren over de zee...over het gewoon bij je zijn..je hebt mijn hart in je kleine stevige handjes en behandelt het met enorm veel liefde...ik geniet van elk moment dat ik je mag kennen..je bent een persoontje waar ik naar opkijk,waar ik ook graag naar kijk..gewoon je ogen te zien doet me wegglijden in een droom die werkelijkheid is...

Gepost door: iets lekker...truffel genaamd | 16-01-05

De commentaren zijn gesloten.