20-11-04

Openstaan voor


Meer dan ooit stel ik mezelf open voor anderen, voor reacties, voor wat er leeft en gaande is. Best een eng gevoel en tegelijk heel rustgevend. Het maakt me kwetsbaar op een manier die ik tot nog toe niet heb ervaren, maar het doet zo ongelofelijk veel 'leven' vanbinnen in me. Ik voel dingen borrelen, terwijl ik schrijf wil m'n lichaam wel duizend andere dingen tegelijk doen, ... ik ga er diep van zuchten & voel dat het goed is.
 
Ik geef het niet zo graag toe, maar mensen hebben veel invloed op m'n gemoed. Ik ben er niet bang voor, ik laat het toe en merk dat het geen kwaad kan. Als je het ook maar enigszins écht toelaat merk je al gauw dat het omgekeerd ook werkt..  Deze week nog kwam ik m'n buurman tegen, 7.45u druilerig regenweer en daar was hij weer met die blik van 'blijf van me weg". Ik gun 'm nooit een blik want boze mensen hoef ik niet. Tot die bewuste woensdagmorgen in de regen... ik vroeg 'm of hij mee wou rijden naar het station & met z'n mond vol (mooie) tanden lachte ie me toe. Vanmorgen haalde ik de krant uit de bus & van ver stond hij naar me te zwaaien. Ach wat een kleine moeite & zo'n groot plezier...
 
Misschien moet ik sommige mensen maar 's meer een kans geven... heus niet altijd makkelijk, maar best de moeite waard...
 

11:00 Gepost door N. | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

:-) We leven allemaal wat te veel naast elkaar, zijn bang voor wat er om ons heen kan gebeuren. Maar een simpel gebaar, een lief woord kan erg veel betekenen voor mensen.

Gepost door: Karel | 20-11-04

De commentaren zijn gesloten.